کارت بازرگانی

مفهوم بازرگانی :

بازرگانی از زمانی ضرورت یافت که تقسیم کار در بین آدمیان متدوال شد . انقلاب صنعتی در قرن ۱۸ با به خدمت گرفتن ماشین تولید را بسیار آسانتر و سریعتر کرد . همگام بااین تحول مفهوم بازرگانی دگرگون شد و بازگانی به یک فعالیت جدی و مهم تبدیل شد و هر چه زمان می گذرد برضرورت ، وسعت و اهمیت این فعالیت افزوده می شود .

تعریف بازرگان :

برای بازرگان ، دو نوع تعریف وجود دارد :
۱- تعریف حقوقی : بازرگان کسی است که شغل معمولی خود را معاملات بازرگانی قرار دهد .

معاملات بازرگانی بردو گونه اند :

الف ) معاملات بازرگانی ذاتی : یعنی آن گروه از معاملات که اگر شغل شخص به یکی از آنها منحصر باشد ، شخص بازرگان شناخته می شود . مانند حراجیها
ب ) معاملات بازرگانی تبعی : یعنی معاملاتی که اعتبار بازرگان بودن طرفین معامله یا یکی از آنها ، معامله بازرگانی شناخته می شوند . مانند شرکتهای بازرگانی
۲- تعریف فنی : خرید هرگونه مواد اولیه یا کالاهای نیم ساخته به قصد تولید کالا و یا تکمیل آن و خرید و فروش هرگونه کالا و خدمات عملیات بازرگانی به شمار می رود و هر کس به این عملیات بپردازد ، بازرگان نامیده می شود .

وظایف بازرگان :

وظایف بازرگان به دو دسته تقسیم می شود :
۱ ) وظایف حقوقی : وظایف حقوقی بازرگانان عبارتند از :
۱- ثبت بازرگانی : تمامی بازرگانان مکلفند با مراجعه به اداره ثبتها نام خود را در دفتر ثبت بازرگانی به ثبت برسانند.
بازرگان اظهار نامه مخصوصی را در سه نسخه تکمیل کرده اطلاعات لازم را درباره خود و عملیات بازرگانی خود در اختیار می گذارد . نسخه اول بایگانی می شود . نسخه دوم به وزارت امور اقتصادی و دارایی ارسال می شود . نسخه سوم به متقاضی داده می شود .
۲- نگهداری دفاتر قانونی : هر بازرگان مکلف به داشتن چهار نوع دفتر می باشد :
– دفتر روزنامه ، بازرگانه باید مطالبات ، دیدم و … را روزانه در آن ثبت کند
– دفتر کل ، بازرگان باید در اول هر هفته کلیه معاملات خود را از دفتر روزنامه استخراج کند و هر حساب آن را در صفحه ویژه ای از آن دفتر ، به طور خلاصه ثبت کند .
– دفتر دارائی ، بازرگان باید همه ساله صورت جامعی از دارائی خود را در این دفتر منعکس و صحت هر صفحه را گواهی کند .
– دفتر کپیه ، بازرگان باید تمامی مراسلات و صورتحسابهای خود را به ترتیب تاریخ در آن ثبت کند .
۳– گرفتن پروانه از مراجع انتظامی یا شهرداری : برای اشتغال به مشاغلی مانند تصدی به عملیات دلالی و حمل و نقل و بر پا کردن هر گونه نمایشگاه و … اخذ پروانه از مراجع انتظامی یا شهرداری ضروری است
۲) وظایف اقتصادی – اجتماعی : در نمودار زیر گردش دایره ای کالا و خدمات را و گردش پول و دیگر وسایل پرداخت را مشاهده می کنیم .
همانطور که ملاحظه می شود از سویی ، جریان خدمات تولیدی از خانوار ها به بنگاه ها و جریان پرداخت بهای خدمات تولیدی از بنگاها به خانوار ها ، در بازار عوامل تولید و با دخالت بازرگانان صورت می گیرد . و از سوی دیگر جریان کالا ها و خدمات از بنگاههابه خانوارها و جریان پرداخت بهای کالا و خدمات مصرفی از خانوارها به بنگاهها نیز در بازار کالا و خدمات و با دخالت بازرگانان صورت می گیرد .
خدمات بازرگانان به تولید کنندگان :
بنگاهای تولیدی برای انجام وظایف خود مواد خام ، انرژی واطلاعات را که در مجموع« دروندادها » نامیده می شوند . از محیط خود دریافت می کنند . آنگاه در ضمن عملیات خود درونوادها را « پردازش » می کنند . بلاخره محصول کار « بروندادهای » خود را به صورت مواد، انرژی ، اطلاعات به محیط خود صادر می کنند .
بروندادها با معیارهای عملیات مقایسه می شود و اطلاعات حاصل از این مقایسه که در واقع کفایت عملکرد بنگاه را نشان میدهد ، بانام « باز خورد » و به عنوان یک منبع اطلاعات بسیار با ارزش به سیستم برمی گردد. تا در صورت وجود نارسائی و انحراف ، سیستم به موقع درصدد رفع آن بر آید .

خدمات بازرگانان به مصرف کنندگان :

دروندادها که توسط بازرگانان به بنگاهای تولیدی داده می شود به انگیزه ها و ارزشهای اجتماعی مصرف کنندگان مربوط است و بنگاهها ددر کمیت و ترکیب تولیدات خود از این ویژگیهای مصرف کنندگان استفاده می کنند . و بازرگانان با فروش اعتباری و به تأخیر انداختن زمان پرداخت بهای کالا ، برای خانوارها این امکان را فراهم می کنند که با خرید کالا براساس در آمدهاب آینده ، سطح زندگی خود را بالا ببرند .

خدمات بازرگانان به اقتصاد کشور :

هدف واقعی اقتصاد هر کشور چیزی جز تولید ، توزیع و مصرف بهتر و بیشتر نیست . مجاری اصلی خدمات بازرگانان به اقتصاد کشور عبارتند از :
۱) ممکن ساختن تقسیم کار بات حفظ هماهنگیهای لازم
۲) بسیاری از عملیات و اقدامات بازرگانان ذاتاْتولیدی و پدید آورنده ارزشهای اقتصادی است.
انواع بازرگانی :
۱- بازرگانی داخلی : شامل دادو ستد کالا و خدمات بین ساکنان یک کشور است .
۲- بازرگانی خارجی : شامل دادو ستد کالاها و خدمات و نیز نقل و انتقال پولی ومالی بین یک کشور با کشورهای دیگر است .
۳- بازرگانی منطقه ای : نوع خاصی از بازرگانی خارجی است که درآن دو یا چند کشور در یک منطقه جغرافیایی معین به منظور دستیابی به هدفهای مشخصی در زمینه بازرگانی همکاری می کنند . و برای همدیگر امتیاز هاو تسهیلاتی در نظر می گیرند .

انواع واحدهای بازرگانی :

۱– واحدهای بازرگانی خصوصی : با سرمایه گذاری و مدیریت افراد بخش خصوصی پدید می آیند . و بر سه نوعند :
۱٫ انفرادی : با سرمایه گذاری و مدیریت یک نفر پدید می آید
۲٫ شرکتهای بازرگانی غیر سهامی : شرکتهای تضامنی ، نسبی ، مختلط غیر سهامی ، شرکتهای با مسئولیت محدود را که در آنها سرمایه به سهام تقسیم نشده است را شرکتهای غیر سهامی گویند .
۳٫ شرکتهای بازرگانی سهامی : در این شرکتها سرمایه به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام به مبلغ اسمی سهام آنها محدود است

شرکتهای سهام دو نوعند :

الف ) شرکت سهامی عام : تأسیس کنندگان آن بخشی از سرمایه شرکت را از راه فروش سهام به مردم تأمین می کنند
ب ) شرکتهای سهامی خاص : تمامی سرمایه آن را مؤسسان شرکت در زمان تأسیس آن تأمین کرده و پرداخته اند .

۲- واحد های بازرگانی دولتی : اعمال دولت را به دو گروه می توان تقسیم کرد :
۱) اعمال حاکمیت ، در جهت اقتدار دولت برای وادار کردن اشخاص به انجام یا عدم انجام کاری و نیز مشارکت مالی به اجرا گذاشته می شود و شامل اجرای عدالت ،اخذ مالیات و .. است.
۲) اعمال تصدی ، اعمالی است که دولت مانند افراد بخش خصوصی آنها را انجام می هد مانند خرید و فروش کالاها و دولت با توجه به اعمال تصدی می تواند مانند مؤسسات بخش خصوصی مقرارات و آئین نامه های مالی خاص خود را تنظیم کند قادر هر موقعیت ویژه ای اقدام مالی لازم را انجام دهد .
۳- واحد های بازرگانی مختلط : با سرمایه گذاری مشترک دولت و افراد بخش خصوصی به وجود می آیند و شکل یک شرکت سهامی را دارند . ( سهم دولت کمتر از ۵۰ درصد سهام است ) .