منطقه ویژه اقتصادی بوشهر

 

منطقه ویژه اقتصادی بوشهر

منطقه ویژه اقتصادی محدوده مشخصی از خاک یک کشور محسوب می گردد که با حفظ حاکمیت دولت طبق قوانین و مقررات اداه می گردد. غالباً این مناطق در فرودگاه ها، بنادر و جزایر تأسیس می گردند و کالا از طریق هوا، دریا و زمین، بدون پرداخت عوارض گمرکی برای واردات، صادرات و یا صدور مجوز آن به این مناطق وارد می گردند. معمولاً کالا در این مناطق با انجام تولیدی و ایجاد ارزش افزوده به کشورهای مبدأ یا ثالث صادر می شود. به همین منظور و در راستای بارور ساختن بخشی از اهداف و تئوری های نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در زمینه استفاده مطلوب از قابلیت های موجود در خلیج فارس و استعدادهای بالقوه موجود در استان زرخیر بوشهر و همچنین بهره گیری از موقعیت خاص جغرافیایی و استراتژیک این استان علی الخصوص بندر بوشهر در کشور و منطقه، در تاریخ ۱۳۷۶/۱۲/۹ منطقه ویژه اقتصادی بوشهر به تصویب شورای عالی مناطق آزاد و تجاری کشور که ریاست آن را رئیس جمهور محترم عهده دار بودند، رسید و در پی آن شرکت عمران و توسعه بوشهر به عنوان مسئول اجرای این طرح عظیم ملی در منطقه تعیین و معرفی گردید و این شرکت از همان تاریخ جهت بررسی و انجام این پروژه، فعالیت خود را آغاز نمود که تاکنون به نتایج چشمگیر و قابل توجهی دست یافته است.

جذب و حضور بیش از دهها سرمایه گذار که هم اکنون در بخشهای مختلف صنعت، تولید و خدمات فعالیت دارند و همچنین پیشرفت فیزیکی قابل توجه در منطقه ویژه اقتصادی بوشهر و آماده سازی تمامی امکانات زیربنایی و خدماتی از قبیل آب، برق، تلفن، راه، فضای سبز و… گواه این موضوع است که مدیریت و پرسل منطقه با جدیت در جهت اهداف از پیش تعیین شده حرکت می نمایند به گونه ای که کارشناسان اقتصادی کشور، آینده ای درخشان و روشن را برای منطقه پیش بینی کرده اند. امکانات بندری بوشهر و امکان ارتباط با خارج از کشور زمینه بسیار مطلوبی را جهت ایجاد مبادلات کالا بین منطقه ویژه اقتصادی و کشورهای حاشیه خلیج فارس فراهم آورده است.

بدین ترتیب یکی از مهمترین راهبردهای منطقه ویژه اقتصادی بوشهر، پردازش صادرات از طریق تمرکز فعالیتهای صنعتی است و از طرفی با توجه به محدودیتهای موجود توسعه اقتصاد استان در بخش صنعت و بازرگانی محسوب می گردد. عمده فعالیتهای منطقه ویژه اقتصادی بوشهر فراهم آوردن بستر توسعه صنعتی از طریق ایجاد مزیتهای نسبی سرمایه گذاری در بخش صنعت منطقه، پشتیبانی و تأمین کالاهای مورد نیاز صنایع موجود و توسعه بازرگانی کشور از طریق بندر بوشهر می باشد و با توجه به امتیازات خاص منطقه ویژه متمرکز خواهد بود.

بندر بوشهر از امکانات بالقوه ای جهت رونق بخشیدن به امر اقتصاد برخوردار می باشد. وجود امکاناتی چون مرزهای آبی طولانی به همراه تأسیسات مجهز بندری، صنایع عظیم دریانوردی و امکانات توسعه آنها، فرودگاه بین المللی، ارتباط با کشورهای حوزه جنوبی خلیج فارس و جمعیت جوان و در حال تحصیل و جذب سالیانه بیش از ۵۰۰۰ دانشجو در مراکز آموزش عالی استان، سبب گردیده است تا توسعه بخش صنعت به عنوان محوری ترین اقدام جهت ایجاد اشتغال و توسعه استان به حساب آید.

منطقه ویژه اقتصادی بوشهر نه تنها زمینه های سرمایه گذاری در بخش های مختلف استان و استانهای همجوار را فراهم می سازد و به روند توسعه پردازش صادرات کمک می نماید؛ بلکه با برخورداری از امکانات یاد شده، زمینه های جذب سرمایه گذاری کشورهای حوزه جنوبی خلیج فارس و در نهایت افزایش صادرات غیرنفتی را نیز فراهم آورده است.

بخشی از مزیتهای قانونی در منطقه ویژه اقتصادی بوشهر

ـ صدور گواهی مبدأ برای کالاهایی که از منطقه خارج می شوند

ـ صدور قبض انبار تفکیکی قابل معامله توسط مدیریت منطقه

ـ امکان پردازش کالا (مهلت توقف کالاهای وارد شده به منطقه با تشخیص مدیریت منطقه است)

ـ امکان ترانزیت و صادرات مجدد برای کالاهای وارده در منطقه

ـ امکان ورود کالا بدون پرداخت عوارض گمرکی و سود بازرگانی در منطقه

ـ برخورداری از معافیت گمرکی برای ورود کالاهای ساخته شده در منطقه به داخل کشور به میزان ارزش افزوده

ـ امکان مشارکت و سرمایه گذاری داخلی وخارجی

ـ راه اندازی دفتر وزارت خارجه در استان جهت تسهیل در صدور روادید

ـ امکان واگذاری قطعی زمین در منطقه ویژه اقتصادی بوشهر با تحویل آب و برق صنعتی و مخابرات

ویژگیهای اختصاصی

  • نزدیکترین بندر جنوبی به کشورهای حوزه خلیج فارس( قطر، بحرین و عربستان)
  • امکان استفاده از اراضی ۳۵ هکتاری جزیره نگین(قابل توسعه تا ۷۰ هکتار) به منظور سرمایه گذاری در این   مجتمع بندری با بهره مندی از مزایای مناطق ویژه و ارتباط جاده ای اختصاصی
  • نزدیکترین بندرجنوبی به پایتخت پس از بندر امام خمینی(ره)
  • وجود فرودگاه بین المللی در ۳ کیلومتری بندر
  • نزدیکی به معادن سنگ و کارخانه های مصالح ساختمانی نظیر سیمان، گچ و …
  • کوتاه ترین فاصله به مراکز تولید و مصرف استان های فارس، اصفهان و کهکیلویه و بویراحمد