منطقه ویژه اقتصادی سیرجان

%d9%85%d9%86%d9%86%d8%b7%d9%82%d9%87-%d9%88%db%8c%da%98%d9%87-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%b3%db%8c%d8%b1%d8%ac%d8%a7%d9%86

منطقه ویژه اقتصادی سیرجان

منطقه ویژه اقتصادی سیرجان در سه كيلومتري شمال غرب شهر تاريخي سيرجان و با وسعت ۱۳۸۰ هكتار، در مجاورت جاده ترانزيتي و راه آهن سراسري سيرجان – بندرعباس و فرودگاه سيرجان واقع شده كه با داشتن سيصد كيلومتر فاصله تا بندرعباس، ۱۷۵ كيلومتر تا كرمان، ۴۰۰ كيلومتر تا يزد، ۳۸۰ كيلومتر تا شيراز و ۹۶۰ كيلومتر تا تهران به عنوان شهر سايه بزرگترين بندر تجاري ايران “‌بندرعباس” عمل مي كند.

فاصله هوايي بين تهران و سيرجان يك ساعت و پانزده دقيقه و سفر زميني مطمئن نيز در كمتر از ۱۲ ساعت انجام مي شود.

سيرجان در ارتفاع ۱۷۳۰ متري از سطح درياهاي آزاد واقع شده و از هواي غير شرجي چهار فصل برخوردار است.

بيشينه حرارت در تابستان ۳۸ درجه سانتيگراد و كمينه آن ۵ درجه زير صفر در زمستان مي باشد.

رطوبت متوسط ۳۷% و متوسط بارندگي سالانه سيرجان ۱۸۰ ميليمتر است.

منطقه ويژه اقتصادي سيرجان در بهمن ماه سال ۱۳۷۰ بر مبناي تبصره ۲۰ قانون برنامه اول توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران تاسيس و از شهريور ماه ۱۳۷۲ تاسيسات گمركي و انبارهاي نگهداري كالا و فاز اول تاسيسات زير بنائي به بهره برداري رسيده است
منطقه ویژه اقتصادی سیرجان در سال ۱۳۷۰ به منظور پشتیبانی از فعالیت‌های اقتصادی و برقراری ارتباط تجاری بین‌المللی و تحرک در اقتصاد منطقه‌ای در زمینی به وسعت ۱۳۸۰ هکتار پایه‌گذاری و تاسیس شد. سازمان مسئول منطقه ویژه شرکت عمران کار سیرجان است که این شرکت نیز از جمله زیرمجموعه‌های سازمان عمران کرمان می‌باشد.

مزاياي استقرار در منطقه ويژه اقتصادي سيرجان

۱- عدم نياز به دريافت مجوزهاي رايج از ادارات مختلف براي فعاليتهاي اقتصادي، عمراني، ساختماني، فرهنگي، آموزشي و خدماتي در منطقه ويژه سيرجان. سازمان مسئول منطقه ويژه جايگزين تمامي دستگاههاي مرتبط بوده و مجوزهاي لازم را راسا” صادر مي كند.(One SingleWindow)

. ۲- مجاز بودن ثبت شركت سهامي براي فعاليت در منطقه ويژه با هر ميزان مشاركت سهامدار خارجي.

۳- مستثني بودن فعاليتهاي توليدي و خدماتي از شمول قانون كار و تبعيت از قوانين و مقررات مناطق آزادكشور در امور مربوط به اشتغال نيروي انساني و روابط كار، بيمه و تامين اجتماعي.

۴- معافيت توليد كنندگان كالا و خدمات از پرداخت هر نوع عوارض معمول در كشور و منجمله عوارض تجميع.

۵- معافيت از پرداخت حقوق ورودي كالاي توليدي در منطقه به هنگام ورود به كشور به ميزان مجموع ارزش افزوده و ارزش مواد اوليه و قطعات داخلي بكار رفته در محصول توليدي.

۶- امكان صدور كالاي توليدي مازاد بر ارزش افزوده به سرزمين اصلي (داخل كشور) پس از پرداخت حقوق ورودي متعلقه.

۷- بلا مانع بودن واگذاري تمام يا بخشي از كالاهاي وارده به منطقه به ديگران در مقابل ارائه قبض انبار تفكيكي قابل معامله كه توسط سازمان منطقه ويژه صادر مي شود.

۸- پايين بودن هزينه هاي انبار داري كالا و مواد اوليه.

۹- بلا مانع بودن توقف طولاني مدت انواع كالا و مواد اوليه وارده به منطقه و عدم نگراني از متروكه شدن آنها.

۱۰- امكان ترانزيت و صادرات مجدد براي كالاهاي وارده به منطقه با حداقل تشريفات اداري.

۱۱- صدور قبض انبار تفكيكي قابل معامله توسط سازمان منطقه.

۱۲- صدور گواهي مبداء براي كالاهايي كه از منطقه خارج مي شوند توسط سازمان منطقه.

۱۳- عدم نياز به ارائه اظهار نامه و پروانه صادراتي براي عودت مواد اوليه و قطعات خارجي كه پس از ورود به منطقه براي پردازش، تبديل، تكميل و يا تعمير به داخل كشور حمل شده است.